Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych us чл. 7

1. Przepisy art. 6 ust. 1 i 2 ustawy, o której mowa w art. 4 nie mają zastosowania do:

1) sędziów i prokuratorów, którzy w okresie od września 1939 r. do końca 1956 r. służyli w formacji Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (NKWD) lub innych organach repre-sji Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR), działających przeciwko Narodowi i Państwu Polskiemu,

2) sędziów i prokuratorów, którzy w latach 1944-1956 byli zatrudnieni, pełnili służbę lub funkcję w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpie-czeństwa i Informacji Wojskowej, a także w nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich, związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Państwa Polskiego,

3) sędziów i prokuratorów, którzy w latach 1944-1956 byli zatrudnieni w sądach wojskowych lub w prokuraturze wojskowej - w jednostkach organizacyjnych albo na stanowiskach związanych ze stosowaniem represji wobec osób dzia-łających na rzecz suwerenności i niepodległości Państwa Polskiego,

4) sędziów sądów powszechnych, którzy w latach 1944-1956 byli zatrudnieni w wyspecjalizowanych komórkach organizacyjnych stosujących represje za działalność niepodległościową, polityczną lub obronę praw człowieka (sek-cjach i wydziałach spraw tajnych, wydziałach doraźnych),

5) sędziów i prokuratorów, którzy zostali skazani prawomocnym wyrokiem sądu na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych za przestępstwo popełnio-ne w okresie służby lub zostali wydaleni ze służby za przewinienia w okresie jej pełnienia,

6) sędziów i prokuratorów, którzy złożyli fałszywe oświadczenia dotyczące pra-cy, służby lub współpracy z organami wymienionymi w art. 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeń-

stwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne (Dz.U. Nr 70, poz. 443). 2. Przepisy art. 6 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 4, nie mają zastosowania do członków rodzin po zmarłych sędziach lub prokuratorach określonych w ust. 1. 3. Przepisów ust. 1 pkt 1-4 nie stosuje się wobec osób, które:

1) udowodnią, że do służb i organów, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje by-ły zwerbowane w celu udzielenia im pomocy,

2) udowodnią, że podczas zatrudnienia, pełnienia służby lub funkcji w struktu-rach, jednostkach i na stanowiskach, o których mowa w ust. 1 w pkt 1-4, wy-konywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji oraz osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Okoliczności wymienione w ust. 1 pkt 1–5, ust. 2 i 3 w stosunku do sędziów lub członków ich rodzin stwierdza Krajowa Rada Sądownictwa, w drodze uchwały. Wniosek o podjęcie uchwały może złożyć Minister Sprawiedliwości, a także osoba represjonowana za działalność niepodległościową lub obronę praw czło-wieka, a w razie śmierci tej osoby – jej małżonek, rodzeństwo lub dzieci. 5. W stosunku do prokuratorów przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio, z tym że uprawnienia Krajowej Rady Sądownictwa przysługują Prokuratorowi General-nemu. 6. Sędziowie i prokuratorzy, którzy uzyskali prawo do emerytury lub renty, składa-ją oświadczenia przewidziane w art. 1 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1 pkt 6. 7. Stwierdzenie okoliczności wymienionych w ust. 1 pkt 6 następuje w trybie przewidzianym w ustawie o ujawnianiu pracy lub służby w organach bezpie-czeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne.