Ustawa z dnia 28 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o diagnos Art. 10b

Wpis na listę diagnostów laboratoryjnych poprzedza złożenie przez wnioskodawcę ślubowania.”;

13) art. 12 otrzymuje brzmienie: „Art. 12. 1. Diagnosta laboratoryjny traci prawo wykonywania zawodu i zo-staje skreślony z listy diagnostów laboratoryjnych na mocy uchwały Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych w przy-padku:

1) ubezwłasnowolnienia całkowitego lub częściowego,

2) pozbawienia praw publicznych,

3) orzeczenia dyscyplinarnego lub wyroku sądowego o zaka-zie wykonywania zawodu,

4) utraty przez lekarza wpisanego na listę diagnostów labora-toryjnych prawa wykonywania zawodu lekarza. 2. W przypadku utraty przez lekarza wpisanego na listę diagno-stów laboratoryjnych prawa wykonywania zawodu lekarza wła-ściwa okręgowa izba lekarska powiadamia o tym Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych.

04-05-20

3. W przypadku śmierci diagnosty laboratoryjnego następuje skre-ślenie diagnosty laboratoryjnego z listy, o której mowa w ust. 1.”;

14) w art. 13 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2-4 w brzmieniu: „2. Wizytatorzy są uprawnieni w szczególności do:

1) wizytowania pomieszczeń laboratorium,

2) obserwowania sposobu wykonywania czynności diagnostyki la-boratoryjnej,

3) żądania informacji, wyjaśnień i udostępnienia dokumentacji medycznej,

4) wydawania zaleceń powizytacyjnych. 3. Wizytator ma obowiązek przedstawić diagnoście laboratoryjnemu, o którym mowa w ust. 1, a także do wiadomości kierownikowi labora-torium protokół z wizytacji w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia przeprowadzenia wizytacji. 4. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości mających wpływ na wy-niki badań diagnostycznych wizytator powiadamia właściwego wo-jewodę.”;

15) w art. 14 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2-4 w brzmieniu: „2. Koszt przeszkolenia teoretycznego ponosi diagnosta laboratoryjny. 3. Warunki odbywania przeszkolenia praktycznego, w tym sposób jego finansowania, określa umowa o szkolenie zawarta między diagnostą laboratoryjnym a podmiotem prowadzącym przeszkolenie praktyczne. 4. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do osób, które nabyły prawo do wy-konywania zawodu diagnosty laboratoryjnego w państwach człon-kowskich Unii Europejskiej innych niż Rzeczpospolita Polska.”;

16) w art. 15:

a) ust. 1-4 otrzymują brzmienie: „1. Jeżeli Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych stwierdzi, że ist-nieje uzasadnione podejrzenie niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności diagnostyki laborato-ryjnej ze względu na stan zdrowia, powołuje komisję złożoną z leka-rzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny. Komisja ta wy-daje orzeczenie w przedmiocie niezdolności diagnosty laboratoryjne-go do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego albo ograni-czenia wykonywania ściśle określonych czynności diagnostyki labo-ratoryjnej. 2. Diagnosta laboratoryjny ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1, i poddania się niezbędnym badaniom. 3. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych, na podstawie orzeczenia komisji o niezdolności diagnosty laboratoryjnego do wykonywania zawodu lub ograniczenia wykonywania określonych czynności dia-gnostyki laboratoryjnej, podejmuje uchwałę o zawieszeniu prawa wy-04-05-20

konywania zawodu diagnosty laboratoryjnego na okres trwania nie-zdolności albo o ograniczeniu wykonywania określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej na okres trwania niezdolności. Diagnosta laboratoryjny, o którym mowa w ust 1, jest uprawniony do uczest-nictwa w posiedzeniu Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych w czasie rozpatrywania jego sprawy. 4. Jeżeli diagnosta laboratoryjny odmawia poddania się badaniu przez komisję lub gdy Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych, na pod-stawie wyników postępowania wyjaśniającego, uzna, że dalsze wy-konywanie zawodu diagnosty laboratoryjnego lub ściśle określonych czynności diagnostyki laboratoryjnej przez diagnostę laboratoryjnego grozi niebezpieczeństwem dla pacjentów, Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych podejmuje uchwałę o zawieszeniu diagnosty labora-toryjnego w prawie wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego albo o ograniczeniu wykonywania ściśle określonych czynności dia-gnostyki laboratoryjnej do czasu zakończenia postępowania.”,

b) uchyla się ust 6;

17) art. 16 otrzymuje brzmienie: „Art. 16. Czynności diagnostyki laboratoryjnej przeprowadzane przez dia-gnostę laboratoryjnego wykonywane są w laboratorium.”;

18) w art. 17 ust. 2-4 otrzymują brzmienie: „2. Laboratorium może być także jednostką organizacyjną zakładu opieki zdrowotnej, jednostki badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 33, poz. 388, z późn. zm.3)) albo wyższej uczelni medycz-nej. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, określa, w drodze rozporządze-nia, wymagania jakim powinno odpowiadać laboratorium, ze szcze-gólnym uwzględnieniem wymagań fachowych wobec personelu i kie-rownika laboratorium, warunków sanitarnych pomieszczeń i urzą-dzeń. 4. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, może określić, w drodze rozpo-rządzenia, standardy jakości dla medycznych laboratoriów diagno-stycznych i mikrobiologicznych, w celu zapewnienia właściwego po-ziomu i jakości czynności diagnostyki laboratoryjnej.”;

19) art. 18 otrzymuje brzmienie: „Art. 18. Uprawnienia do kierowania laboratorium mają osoby posiadające prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego.”;

20) art. 19 otrzymuje brzmienie: „Art. 19. 1. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych prowadzi ewidencję laboratoriów, zwaną dalej „ewidencją”. 2. Podmiot, który prowadzi laboratorium, jest obowiązany wystą-pić z wnioskiem o wpis laboratorium do ewidencji.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:

1) pełną i skróconą nazwę laboratorium, jego siedzibę i adres,

2) nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, siedzibę i ad-res podmiotu, który prowadzi laboratorium oraz numer w rejestrze przedsiębiorców albo w innym właściwym reje-strze lub w ewidencji działalności gospodarczej. 4. Wpis do ewidencji zawiera dane, o których mowa w ust. 3. 5. Dane wpisane do ewidencji są jawne. 6. Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych udostępnia dane z ewidencji najpóźniej w terminie 14 dni od dnia złożenia wnio-sku.”;

21) w art. 20 i w art. 47 pkt 9 w lit. e wyraz „Ewidencji” zastępuje się wyrazem „ewidencji”;

22) art. 30 otrzymuje brzmienie: „Art. 30. Diagnosta laboratoryjny ma prawo i obowiązek pogłębiania i aktualizowania wiedzy i umiejętności zawodowych, w tym w szczególności ma prawo do uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia.”;

23) po art. 30 dodaje się art. 30a-30d w brzmieniu: „Art. 30a. 1. Diagnosta laboratoryjny uzyskuje tytuł specjalisty, o którym mowa w art. 30, po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego, zwa-nego dalej „specjalizacją”, ustalonego programem specjalizacji i zdaniu egzaminu państwowego. 2. Specjalizację może rozpocząć osoba, która spełnia łącznie na-stępujące warunki:

1) posiada prawo wykonywania zawodu diagnosty laborato-ryjnego,

2) została zakwalifikowana do odbycia specjalizacji w postę-powaniu kwalifikacyjnym. 3. Opłatę za specjalizację i egzamin państwowy ponosi osoba od-bywająca specjalizację. 4. Wysokość opłaty za specjalizację ustala rektor szkoły wyższej prowadzącej specjalizację. Opłata stanowi dochód szkoły wyż-szej. 5. Wysokość opłaty za egzamin państwowy, o którym mowa w ust. 1, ustala Dyrektor Centrum Egzaminów Medycznych. Opłata stanowi dochód budżetu państwa. 6. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 4 i 5, nie może prze-wyższać planowanych kosztów związanych z przeprowadze-niem specjalizacji lub egzaminu państwowego. 7. Minister właściwy do spraw zdrowia może, w ramach środków budżetu państwa, których jest dysponentem, dofinansować koszty związane ze szkoleniem specjalizacyjnym diagnostów laboratoryjnych.

04-05-20

8. Minister właściwy do spraw zdrowia może, w drodze rozporzą-dzenia, kierując się bieżącą strategią rządu, uznać dziedziny diagnostyki laboratoryjnej za priorytetowe.