Code du recouvrement amiable et forcé des créances fiscales Art. 93

§ 1. Personen die als daders of als medeplichtigen van misdrijven bedoeld in de artikelen 85 tot 88 werden veroordeeld, zijn hoofdelijk gehouden tot betaling van de fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen, met uitsluiting van de verhogingen, de administratieve en fiscale geldboeten bedoeld in artikel 2, § 1, 7°, en de op deze verhogingen en geldboeten betrekking hebbende bijbehoren, waarvan de betaling werd ontdoken.

De hoofdelijkheid bedoeld in het eerste lid is eveneens van toepassing op de personen die, als daders of als medeplichtigen worden beschuldigd van misdrijven bedoeld in de artikelen 85 tot 88, wanneer de feiten die de misdrijven opleveren bewezen verklaard zijn, wanneer zij genieten van:

1° een opschorting van de uitspraak van de veroordeling of van een uitstel van de tenuitvoerlegging van de straffen voorzien in de wet van 29 juni 1964 betreffende de opschorting, het uitstel en de probatie;

2° een eenvoudige schuldigverklaring bedoeld in artikel 27 van de Voorafgaande titel van het Wetboek van Strafvordering;

3° de procedure van voorafgaande erkenning van schuld, bedoeld in artikel 216 van het Wetboek van Strafvordering;

4° de verjaring van de strafvordering.

§ 2. De natuurlijke personen of rechtspersonen zijn burgerlijk en hoofdelijk aansprakelijk voor de geldboeten en kosten die het gevolg zijn van de veroordelingen welke krachtens de artikelen 85 tot 89 en 91 tegen hun aangestelden of hun bestuurders, zaakvoerders of vereffenaars, in het kader van de uitoefening van hun functies in rechte of in feite, zijn uitgesproken.